بررسي تاثير گرايش به كارآفريني در احساس امنيت اجتماعي با ميانجي گري توسعه خوداشتغالي

Effect of entrepreneurial orientation on social security feeling by mediating self-employment development

كارآفريني فرآيند تاسيس شغل بر مبناي يك تفكر و ايده نو است. به عبارتي، راهبردي براي حل مساله اشتغال و ايجاد و خلق عرصه هاي توليد كالا و خدمات به منظور رشد و پويايي و افزايش ثروت در جامعه تلقي مي شود. موضوع اشتغال و كارآفريني در بين عوامل توليد و كار و در نزد دانش آموختگان جايگاه ممتازي داشته، به ويژه اينكه با انسان و اراده او ارتباط پيدا مي نمايد. از اين رو جهت گيري هاي مختلف و آثار فردي و اجتماعي متفاوتي نيز در سطح جامعه خواهد داشت. از جمله اين آثار مي توان به نقش آن در ترويج امنيت در تمامي ابعاد به خصوص احساس امنيت اجتماعي نام برد. بر اين اساس، در پژوهش حاضر با انتخاب نمونه اي مشتمل بر 195 نيروي مهارت جو از ميان مراكز فني و حرفه اي دولتي 6 شهر استان گيلان (شامل رشت، بندرانزلي، لاهيجان، لنگرود، رودبار و آستارا) مدل منتج شده از هدف پژوهش مورد برازش قرار گرفت. نتايج حاصل از خروجي نرم افزار Smart PLS نشان دهنده تاثير كارآفريني بر خوداشتغالي و احساس امنيت اجتماعي در ميان نمونه هاي بررسي شده داشت.