مقايسه ذهن‌آگاهي و تاب‌آوري در دانشجويان با و بدون استعداد اعتياد

Comparison of mindfulness and resiliency in students with or without addiction potential

هدف پژوهش حاضر مقايسه ذهن آگاهي و تاب آوري در دانشجويان با و بدون استعداد اعتياد در دانشگاه گيلان بود. اين پژوهش از نوع روش تحقيق پس‌رويدادي علي- مقايسه‌اي بود كه در آن دو گروه افراد داراي استعداد و بدون استعداد به اعتياد، از نظر ذهن‌آگاهي و تاب‌آوري با هم مقايسه شدند. جامعه آماري اين پژوهش عبارت بود از كليه دانشجويان دانشگاه گيلان در سال تحصيلي 1396-1395 كه از اين بين 180 نفر با استفاده از روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند و مقياس آمادگي به اعتياد (ويد و همكاران، 1992)، پرسشنامه ذهن‌آگاهي فرايبورگ- فرم كوتاه (والاش و همكاران، 2006) و مقياس تاب‌آوري كانر و داويدسون (كانر و ديويدسون، 2003) به آن‌ها داده شد. داده‌ها با استفاده از تحليل واريانس چندمتغيره تجزيه و تحليل شد. نتايج به دست آمده نشان داد، در ذهن‌آگاهي و تاب‌آوري دانشجويان با و بدون استعداد اعتياد تفاوت وجود دارد و ذهن‌آگاهي و تاب‌آوري در دانشجويان بدون استعداد اعتياد بيشتر است. بر اين اساس، ذهن‌آگاهي و تاب‌آوري عواملي تاثيرگذار در استعداد اعتياد دانشجويان مي‌باشند كه با توجه به آن، مي‌توان با طرح‌ريزي و اجراي برنامه‌ها و مداخلات، كاهش استعداد اعتياد در دانشجويان را موجب شد.