جايگاه گردشگري مذهبي حضرت عبدالعظيم(ع) در چگونگي حيات شهري شهر ري

گردشگري مذهبي يكي از قديمي‌ترين گردشگري‌هاي گذشته و حال حاضر در سراسر جهان است. شخصيت حضرت عبدالعظيم(ع) از همان ابتداي حضور خود به واسطه‌ ارتباط و ارادت جامعه‌ شيعه، منشاء خير و بركت معنوي و مادي بوده و پس از فوت نيز مقام شامخ و جايگاه زيارتي مدفن وي، جدا از تابش انوار معنويت، سرچشمه تحولات كالبدي، اجتماعي و اقتصادي شهر بوده است. اين پژوهش نيز براساس روشي تحليلي-توصيفي و بهره‌گيري از منابع مكتوب و غيرمكتوب در اين زمينه به بررسي جايگاه گردشگري زيارتي-مذهبي حضرت عبدالعظيم(ع) در حيات شهري شهر ري پرداخته است. بررسي‌ها بيانگر آن بود كه اعتقاد به اجر معنوي و اخروي زيارت اين مكان متبركه، در هر زمان زائران زيادي را از جاهاي دور و نزديك كشور و حتي از كشورهاي همسايه به خود متوجه ساخته است. وجود پديده گردشگري مذهبي داخل شهري و فرصت مبادله داده‌هاي اقتصادي در اين چرخه، نقش موثري در بازسازي حيات اقتصادي شهرري در طول تاريخ و امروز داشته است. حياتي كه در قرون آتي علاوه بر تاثيرات گسترده مذهبي در حفظ و نگهداري از فرهنگ بومي، هويت يابي مكاني، ايجاد شبكه‌اي از تعاملات اجتماعي، مذهبي، فرهنگي و اقتصادي، به ساكنان اين شهر كمك زيادي كرده است. بسياري از مشاغل، اماكن، حس وحدت و همچنين تبادل فرهنگي، مذهبي، اقتصادي و سياسي را براي آن فراهم نموده است.