گردشگري شيعي-اسلامي راهكاري در توسعه بيداري اسلامي بين دول مسلمان

زيارت و گردشگري مذهبي كه ريشه در باورها و اعتقادات ديني مذهبي در جهان دارد، به مفهوم تخصصي خود و فراتر از وابستگي به زمان و اوقات فراغت، عامل مهم جغرافياي انساني در شكل گيري مسافرت، ايجاد تمركز و چشم انداز فرهنگي است. شيعيان به عنوان دومين گروه بزرگ مذهبي در جهان اسلام محسوب مي‌شوند كه در يك محدوده جغرافيايي خاص خاورميانه پراكنده شده‌اند و ايران به عنوان هارتلند تشيع بر شيعيان منطقه خاورميانه و پيرامون آن تاثير زيادي مي‌گذارد. اين پژوهش نيز براساس مستندات تاريخي و توصيفي و بر اساس روشي كتابخانه‌اي-تحليلي به بررسي نقش گردشگري شيعي امام رضا (ع) بر بيداري اسلامي منطقه پرداخته است. بنابراين كشور ايران مي‌تواند به عنوان الگويي در تمام زمينه‌ها به خصوص در زمينه انقلاب هاي اسلامي و بيداري هاي منطقه قلمداد شود، همچنان كه تا حدودي به اين فاكتور مهم نائل آمده است. در اين بين مشهد مقدس در راستاي توسعه گردشگري از مزيت‌هاي رقابتي برخوردار است و از اين رو بهره‌برداري بهينه از جميع ظرفيت‌هاي گردشگري آن در چارچوبي شفاف، بلندمدت و پايدار مي‌تواند در راستاي پيشبرد اهداف توسعه منطقه‌اي و ملي و ايجاد انقلاب‌هاي سالم اسلامي و به تبع بيداري اسلامي، نقش مهمي ايفا نمايد. آمارهاي موجود حاكي از آن است كه سالانه بيش از 15ميليون زائر به زيارت امام رضا(ع) در مشهد مقدس مي‌شتابند و به همين سبب اين شهر يكي از مهمترين شهرهاي مذهبي شيعيان محسوب مي‌شود و همه ساله علاوه بر ايرانيان، مسافران زيادي از كشورهاي منطقه به اين شهر سفر مي‌كنند و مي‌تواند يا برنامه ريزي دقيق بعنوان كانون اصلي وحدت و همگرايي دول شيعي و نيز كانوني براي ايجاد روحيه عشق و توسل و در كنار آن تقويت روحيه انقلابي و بيداري اسلامي در جهان قلمداد شود چنانكه تا حدودي به اين وظيفه نيز نائل آمده است؛ چراكه كشور ايران به عنوان اولين كشورهاي شوريده عليه حكومت استبداد و استعماري به شمار مي‌رود كه از پرچم داران بيداري اسلامي در منطقه مي‌باشد.