ارزيابي فعاليت‌هاي نو زمين‌ساخت در حوضه‌هاي آبخيز غرب استان گيلان

در تحليل مفهوم نو زمين‌ساخت مناطق سطح زمين، بيشترين تمركز بر مطالعه فرآيندهاي پويا و اثرگذار بر شكل‌دهي يا تغيير شكل لندفرم‌ها و پديده‌هاي زمين مي‌باشد. از اين رو، اشكال ژئومورفولوژيكي در برابر فعاليت‌هاي زمين‌ساختي بسيار حساس بوده و در اثر اين حركات تغيير مي‌كنند. هدف از اين پژوهش بررسي وضعيت نو زمين ساخت با استفاده از شاخص هاي ژئومورفولوژيكي همچنين تحليل نقش عوامل تكتونيكي در شكل گيري و تحول مورفولوژي محدوده تحقيق مي باشد.. براي ارزيابي و تحليل فعاليت‌هاي نو زمين‌ساختي در هر يك از اين حوضه‌ها از طريق شاخص‌هاي ژئومورفولوژي از جمله: شاخص شكل حوضه (Bs)، شاخص عدم تقارن حوضۀ زهكشي (Af) شاخص تقارن توپوگرافي عرضي (T)، شاخص منحني هيپسومتريك (Hc)، شاخص پهناي كف دره به ارتفاع آن (Vf)، شاخص پيچ و خم رود (S)، شاخص گراديان طولي رودخانه (SL) استفاده شده است. نتايج به دست آمده طي چندين مرحله كار ميداني و ارزيابي شاخص‌هاي ژئومورفولوژي، نشان دهنده وجود حركات نو زمين‌ساخت فعال در حوضه‌ها به صورت فراخاست و عملكرد سيستم گسلي مي‌باشد و نشانه اين است كه همه حوضه‌هاي مورد مطالعه داراي فعاليت شديد نو زمين‌ساختي مي‌باشد و فقط از نظر شاخص Af در وضعيت غيرفعال قرار دارند.