بررسي ويژگي هاي روان سنجي مقياس سنجش مهارت هاي اجتماعي دنيلسون در كودكان بهنجار و مبتلا به اختلال كمبود توجه بيش فعالي مقطع ابتدايي

هدف: هدف اين پژوهش، هنجارگزيني و بررسي اعتبار، روايي تشخيصي و ساختار عاملي مقياس سنجش مهارت هاي اجتماعي دنيلسون» در دو گروه بهنجار و مبتلا به اختلال كمبود توجه بيش فعالي بوده است. روش: به منظور دستيابي به هدف پژوهش، 271 نفر از كودكان مقطع ابتدايي شهر اصفهان به شيوه نمونه گيري تصادفي خوشه اي و 45 كودك مبتلا به اختلال كمبود توجه بيش فعالي به شيوه نمونه گيري تصادفي ساده از كلينيك هاي روان شناسي و روان پزشكي شهر اصفهان انتخاب شدند. «مقياس سنجش مهارت هاي اجتماعي دنيلسون» براي هر دو گروه اجرا شد. يافته ها: ضريب آلفاي كرونباخ براي گروه بهنجار 0/75 به دست آمد. نتيجه تحليل عاملي با استفاده از روش واريماكس و بر اساس آزمون اسكري بيانگر وجود چهار عامل (زيرمقياس رفتار پسنديده اجتماعي، زيرمقياس تكانشگري، زيرمقياس روابط با همگنان و زيرمقياس مهارتهاي ارتباطي در اين مقياس بود كه در مجموع بيش از 41/68 درصد واريانس كل آزمون را تبيين كردند. رتبه هاي درصدي و نمره ا به عنوان هنجارهاي مقياس سنجش مهارتهاي اجتماعي دنيلسون محاسبه شد. ضريب روايي تشخيصي نمرات كل و عضويت گروهي برابر با 0/71 به دست آمد. نتايج تحليل تمايزات نشان دهنده نقطه برش 65/69، حساسيت 100 درصد و ويژگي 91/5 درصد بود. نتيجه گيري: بر اساس يافته هاي به دست آمده ميتوان گفت مقياس سنجش مهارتهاي اجتماعي دنيلسون ابزاري معتبر، با روايي بالا و ويژگي مطلوب براي كاربرد در پژوهش هاي روانشناختي و فعاليت هاي باليني است.