رساله خيراتيه: مبارزه عليه رشد صوفي مسلكي در اواخر سده دوازدهم و اوايل سده سيزدهم هجري

موضوع اين تحقيق رساله خيراتيه است. اين رساله توسط محمد علي كرمانشاهي عالم و مجتهد كرمانشاه ( 1216 - 1144 ق)برعليه صوفيان نوشته و به فتحعليشاه قاجار تقديم شده است. لذا علت - نگارش و محتواي آن مد نظر است. بحران هاي سياسي و عدم اقتدار حكومت بعد از سقوط صفويه تا قاجار( 1210 - 1135 ق) باعث ركود فعاليت هاي اقتصادي و تنزل سطح فرهنگ اجتماعي شد. علاوه بر اين به علت عدم تقرب و هماهنگي نهاد دين و دولت در دوره افشاريه و زنديه علماي شيعه به انزواكشيده شدند در نتيجه صوفياني كه به ظاهر شرع بي توجه بودند مجال بروز و تبليغات پيدا كردند. در دوره زنديه صوفيان نعمت اللهي با رهبري معصوم عليشاه دكني و با سير و سياحت در ايالت هاي مهم ايران نظير شيراز، اصفهان، مشهد و كرمانشاه پيروان زيادي در ميان عامه مردم پيدا كردند و نوع سلوك و رفتار آنها مخالفت علما را برانگيخت. رساله خيراتيه كرمانشاهي ثمره مبارزات او عليه صوفيان بود تا شاه و علماي شيعه نسبت به رشد صوفيان بد مسلك هوشيار باشند. اين تحقيق با استناد به منابع كتابخانه اي و به روش توصيفي تحليلي صورت گرفته است.