مطالعات ارزيابي اثرات توسعه: ترويج علم در مديريت محيط زيست

سياست ها، برنامه ها، طرح ها و پروژه هاي توسعه؛ پيامدهاي مختلف مثبت و منفي دارند. ارزيابي تأثيرات زيست محيطي و اجتماعي سعي دارد به شكلي روشمند اين پيامدها را پيش بيني و مديريت كند. شناسايي و ارزيابي از عملكرد و اثرات برنامه هاي توسعه از طريق نظرسنجي و آشنايي با ديدگاه، ادراك و نگرش مردم يكي از روش هاي دخالت دادن گروه هاي ذينفع است. مبادله اطلاعات بين مردم محلي و مجريان، آنان را نسبت به شرايط اقتصادي اجتماعي كنوني، نحوه كاهش اثرات منفي و افزايش اثرات مثبت در آينده و شناسايي فرصت هاي پيشرفت مطلع مي كند. اين فرايند به افراد اطمينان مي دهد كه آنها كنار گذاشته نخواهند شد و حضور مؤثري در تصميمهاي مربوط به طرح هاي توسعه خواهند داشت. اين پژوهش علاوه بر مفاهيم نظري ارزيابي اثرات زيست محيطي و اجتماعي، جايگاه ادراك و نگرش را در ارزيابي مشاركتي اثرات بررسي كرده است. در ادامه تعدادي از پژوهش هاي ارزيابي اثرات و به طور ويژه مرتبط با توسعه روستايي، كشاورزي و منابع طبيعي را بررسي و به روش تحليل محتوا، نشانزدهاي (آثار) مثبت و منفي آنها را بر محيط طبيعي و انساني استخراج كرده است.