ﺑﺮرﺳﻲ ﺗﻐﻴﻴﺮات ﻣﻨﻄﻘﻪاي ﺑﺎرش ﺳﺎﻻﻧﻪ ﺑﺎ ﻛﺎرﺑﺮد روشﻫﺎي زﻣﻴﻦ آﻣﺎر (ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﻮردي: اﺳﺘﺎن ايلام)

انتخاب يك روش درون ­يابي بهبنه براي تخمين ويژگي­ هاي يك منطقه موردي در نقاط نمونه ­گيري نشده نقش مهمي در مديريت داده ­ها دارد. در اين پژوهش، مدل­ هاي ميان ­­يابي كريجينگ معمولي شامل خطي، نمايي، گوسي و كروي معمولي جهت تخمين پارامتر ميانگين بارندگي استان ايلام مورد استفاده قرار گرفته است. بدين منظور ابتدا نرمال بودن داده ­ها با استفاده از روش كلموگروف- اسميرنف بررسي و سپس به ازاي هر مدل وايروگرام آن محاسبه و ترسيم شد. در ادامه واريوگرامي براي برازش بر داده­ ها استفاده شد كه همبستگي مكاني بين داده ­ها را به­ صورت مطلوب­ تري از ساير واريوگرام ­ها نشان دهد. براي اين امر از نسبت ميان اثر قطعه ­اي و سقف واريوگرام استفاده گرديد (Co+C). با توجه به پارامترهاي به ­دست آمده براي واريوگرام ­هاي برازش شده وايروگرام گوسين با ميزان 0/33 بهترين همبستگي بين داده­ ها را مدل كرده و براي درون­ يابي استفاده گرديد. براي ارزيابي انواع مدل­ ها از مربع ميانگين ريشه خطا با خطاي استاندارد استفاده شد. نتايج به ­دست آمده نشان داد كه مدل گوسين با پايين­ترين ميزان خطاي برآورد (6/12) و مربع ميانگين ريشه خطا (166) بهترين مدل براي درون­ يابي داده ­ها در اين پژوهش ارزيابي شد. هم­چنين در مقايسه مربع ميانگين ريشه خطا با خطاي استاندارد براي تعيين ميزان برآورد مورد انتظار، هر چهار مدل داراي برآوردي بيشتر از حد انتظار بودند.