تحليل جامعه‌شناختي سبك زندگي پايدار در بين دانشجويان

سبك زندگي پايدار، نقطه شروع ارزيابي پيامدهاي زيست‌محيطي است كه بر چرخه زندگي ما وارد مي‌شود؛ بنابراين، از ديدگاه سبك زندگي بايد به اقداماتي كه افراد انجام مي‌دهند و پيامدهاي زيست‌محيطي آن توجه داشت. در اين تحقيق، ميزان گرايش دانشجويان نسبت به سبك زندگي پايدار و عوامل اجتماعي مؤثر بر آن موردبررسي قرار گرفت. سبك زندگي پايدار نوعي شيوه زندگي سازگار با محيط‌ زيست و پايدارسازي منابع انرژي براي كاهش توليد كربن است. بررسي حاضر با رويكرد كمي انجام‌شده و ابزار گردآوري داده‌ها، پرسشنامه بوده است. با استفاده از روش نمونه‌گيري طبقه‌اي از بين 10313 دانشجو، 415 نفر از دانشجويان دانشگاه‌هاي دولتي استان مازندران به‌عنوان نمونه موردبررسي انتخاب شدند. نتايج تحقيق نشان مي‌دهد كه سبك زندگي دانشجويان، ناپايدار بوده و ميزان رعايت سبك زندگي پايدار برحسب جنسيت و محل سكونت دانشجويان متفاوت است. به‌عبارت‌ديگر، دانشجويان پسر بيش از دانشجويان دختر و شهرنشينان بيش از روستانشينان سبك زندگي پايدار داشتند. علاوه براين، نتايج تحقيق نشان داد كه بين منابع اطلاعات زيست‌محيطي، نگرش زيست‌محيطي و دانش زيست‌محيطي و سبك زندگي پايدار رابطه مستقيم دارد. همچنين، نتايج تحليل رگرسيون نشان داد كه منابع اطلاعاتي و نگرش زيست‌محيطي بيشترين تأثير را بر سبك زندگي پايدار دانشجويان دارا مي‌باشد.