موانع موفقيت فعاليت‌هاي پژوهشي كاربردي (تقاضامحور) در دانشگاه صنعتي اصفهان (1390-1381)

هدف از اين پژوهش، شناسايي و تحليل موانع موفقيت فعاليت­ هاي پژوهشي كاربردي (تقاضامحور) در دانشگاه صنعتي اصفهان در دهه (1390-1381) است. روش انجام اين پژوهش توصيفي- پيمايشي و جامعه آماري آن متشكل از 210 نفر از اعضاء هيئت‌علمي دانشگاه صنعتي اصفهان مي­ باشند كه سابقه فعاليت در حوزه پژوهش­ هاي كاربردي، در محدوده زماني موردنظر را داشته ­اند. براي تعيين حجم نمونه از فرمول كوكران استفاده گرديد و براي جمع­ آوري داده­ ها از پرسشنامه محقق ساخته‌اي استفاده شد كه روايي آن با نظر متخصصان و پايايي آن با محاسبه ضريب آلفاي كرونباخ بررسي و تأييد گرديد. داده­ ها از طريق روش تحليل عاملي تجزيه‌وتحليل گرديد. نتايج حاصل نشان مي­ دهد موانع فعاليت­ هاي پژوهشي كاربردي (تقاضامحور) از نُه عامل موانع مديريت و سياست­گذاري تحقيقات؛ موانع سازمان و مقررات پژوهش؛ موانع محققان؛ موانع انگيزشي فرهنگي؛ موانع پشتيباني و امكانات پژوهش؛ موانع آموزش، نظام و ساختار آموزشي؛ موانع سياسي؛ موانع ساختاري و موانع مالي و اداري تشكيل شده ­اند.