تبيين مؤلفه هاي شادماني و مثبت گرايي در اشعار عروة بن الورد

علي­رغم اينكه زندگي شاعران صعاليك جاهلي، آميزه‫اي از آوارگي و تنگدستي است، همواره زندگي عيّاري را ترجيح‌داده، بر اصول آن پاي فشرده و بر جلوه‫هايش باليده ­اند. اين گروه نسبت به پديدة «صعلكه» نگاهي مثبت داشتند؛ از اين‌رو در تصويرهاي شعري امير صعاليك،عروة بن الورد، اثري از ناخرسندي ديده نمي‌شود. در سروده­ هاي اين شاعر، نشانه­ هاي شادماني، رضايت ­مندي و بهزيستي به چشم مي­خورد. در اين جستار، با واكاوي ديوان عروه، تحليل درون­ متني و سنجش سروده­ هاي شاعر مفاهيم روان‌شناسي، مثبت‫ نگري عروه به سيرة عيّاري و شادماني وي از زندگي صعلوكي تبيين شده ‫‌است. همچنين علل شادماني عروه بررسي گرديد و معلوم شد كه عزّت نفس، مشاركت اجتماعي و خوش‌بيني از عوامل شادماني و رضايت ­مندي اين شاعر عيّار بوده‌است.