چرخش نخبگان سياسي در ايران در اواخر قرن نوزدهم

Turn political elite in Iran lately Century Cilvegözü

در طول قرن نوزدهم جامعه ايران دستخوش تحولاتي شد كه تعادل نسبي‌ نظام اجتماعي ايران را به هم زد و سبب تضعيف نخبگان حاكم و پديدار شدن‌ نخبگان جديدي در درون طبقات غير حاكم گرديد.نخبگان حاكم يا اعمال‌كنندگان مستقيم قدرت سياسي در آن دوران عبارت بودند از صدر اعظم‌ها و وزرا و دولتمردان طراز اول،سرداران و رؤساي لشكري و حكام ايالات و ولايات و رؤساي ايلات و عشاير.نخبگان جديد نيز در سراسر قرن در نقشهاي‌ مختلف ظهور نمودند.در اين مقاله ضمن بررسي جامعه ايران در وضعيت پايدار قبل از انقلاب مشروطيت،به عنوان يك سيستم اجتماعي متعادل،عوامل‌ ايجادكننده عدم تعادل در اين جامعه به عنوان عوامل موثر در پيدايش نخبگان‌ جديد و سرانجام نحوه و ميزان وقوع چرخش نخبگان در طول نخبگان در طول قرن نوزدهم و نيز در طي انقلاب مشروطيت بررسي مي‌شود.نتيجه كلي تحقيق حاضر اين‌ است كه چرخش نخبگان در مقطع مورد بررسي محدود و نسبي بوده و به همين‌ دليل تحولات ساختاري و بنيادي چشمگيري به واسطه انقلاب مشروطيت در ايران به وقوع نپيوسته است.