مبناي مسووليت كارفرمايان در ماده 12 قانون مسووليت مدني

ماده 12 قانون مسؤوليت مدني مصوب 1339 براي اولين بار احكام خاصي را در مورد مسؤوليت كارفرما ناشي از خساراتي كه توسط كارمندان و كاركنان او به اشخاص ثالث وارد شوند، مقرر نموده است. اين ماده كه از قانون تعهدات سويس اخذ شده، به نحوي تنظيم گرديده كه مبناي مسؤوليت ناشي از آن را در هاله‌اي از ابهام قرار مي‌دهد. به نظر بخشي از ماده بر مبناي نظريه خطر و بخش ديگر بر مبناي تقصير بنا شده است در اين مقاله سعي بر آن است كه با تحليل مفاد قانون و با تكيه بر اصول حقوقي مبنايي منطقي و روشن براي اين مسووليت ويژه ارائه گردد و با اين ابزار احكام ماده قانوني تفسير شود