شرط ثبات در قراردادهاي دولتي

Stabilization Clauses in State Contracts

شرط ثبات در قراردادهاي دولتي يكي از راه هاي تنظيم و تضمين منافع سرمايه گذاران خارجي است. عليرغم عدم مقبوليت اين‌گونه شروط در ميان دولت هاي جهان سوم و نيز دولت هاي در حال توسعه، محبوبيت و مقبوليت اين شروط در كشورهاي توسعه يافته منجر به اين امر شده است كه سرمايه گذاران خارجي، جذابيت دولت هاي سرمايه پذير را بر اساس ثبات در نظام تقنيني و تنظيمي اين دولت ها مي دانند. با اين حال تنها راه تضمين اين ثبات پيش بيني شروطي در قراردادهاي دولتي است كه اصطلاحاً شرط ثبات ناميده مي شوند. از اينرو مقاله پيش رو پس از بين تاريخچه و مفهوم اين شرط، به بررسي انواع گوناگون آن مي پردازد. همچنين درجات مختلف اين شروط بسته به هر نظام حقوقي و مطابق با موضوعات سرمايه گذاري ممكن است تغييراتي داشته باشند. اعتبار اين شروط نيز در نظام هاي حقوقي ملي و بين المللي مورد توجه حقوقدانان مي باشد كه موضوع بخش پاياني نوشتار حاضر است.