نقد فقهي - حقوقي استقلال جرم افساد في‌الارض در قانون مجازات اسلامي سال 92

در ماده 286 قانون مجازات اسلامي مصوب سال 1392، جرم مستقلي به نام افساد في‌الارض به رسميت شناخته شد و در محافل فقهي و حقوقي موجب اين پرسش گرديد كه اين جرم با شرايط و تعريف معين در ماده مذكور، تا چه اندازه با مباني فقهي و حقوقي شناخته شده سازگاري دارد؟ به نظر مي‌رسد قانونگذار به مباني اساسي و مسلم فقهي در تأسيس اين ماده توجهي نكرده است و برخلاف اكثريت قريب به اتفاق فقهاي نامدار شيعه كه با جرم‌انگاري مستقل افساد في‌الارض مخالفت ورزيده‌اند، اقدام به تعريفي خودساخته از اين جرم نموده و اصول و قواعد فقهي را زير پا گذاشته است. علاوه بر اين، جرم‌انگاري مستقل افساد به گونه‌اي كه در ماده ياد شده آمده است، با برخي اصول حقوقي از جمله اصل حداكثر دقت در تعريف جرائم نيز سازگاري ندارد. تحقيق حاضر در صدد بررسي و نقد مباني فقهي و حقوقي اين جرم است.