پيشگيري از تكرار بزه‌كاري بر پايه ميانجي‌گري پليس

ظهور عدالت ترميمي نتيجه يكي از تحولات به وجود آمده در نگرش به عدالت كيفري و تفكر ناظر به جرم در دو دهه گذشته مي‌باشد. عدالت ترميمي رويكرد متوازن و همه جانبه به شرايط جرم است و تلاش مي‌نمايد با ابزارهايي مانند ميانجي‌گري بتواند نه تنها منافع تمام آسيب‌ديدگان ناشي از جرم را تأمين نمايد، بلكه زمينه‌هاي بازپذيري و باز اجتماعي شدن مجرم را فراهم آورد. هدف تحقيق حاضر شناخت نقش ميانجي‌گري دواير مشاوره و مددكاري كلانتري‌هاي پليس در پيشگيري از تكرار بزه‌كاري مي‌باشد. روش تحقيق حاضر از نظر اهداف كاربردي و از نظر ماهيت مطالعة توصيفي تحليلي با استفاده از روش كتابخانه‌اي و اسنادي و كار ميداني با مطالعه دو گروه بزه‌كار است. از آنجا كه مهم‌ترين و مؤثرترين راه براي آشنايي و دستيابي به مباني نظري پيرامون عدالت ترميمي و نقش ميانجي‌گري پليس در پيشگيري از تكرار بزه‌كاري، رجوع به منابع و نوشته‌هاي پژوهشگران، و آثار انديشمندان در اين حوزه مي‌باشد، در اين تحقيق نيز با استفاده از روش كتابخانه‌اي و بررسي اسنادي از آمار و عملكرد دواير مشاوره و مددكاري اجتماعي كلانتري‌هاي پليس در يك دوره پنج‌ساله، تلاش شده است تا ضمن بيان تصويري دقيق و واضح از نظريات انديشمندان در اين حوزه و وضعيت فعلي دواير مشاوره و مددكاري اجتماعي، راهكارهاي عملي در جهت تحقق پيشگيري از تكرار بزه‌كاري بر پايه ميانجي‌گري پليس مورد تجزيه و تحليل قرار گيرند. نتايج تحقيق بيانگر آن است كه نقش ميانجي‌گري پليس با رويكرد فرآيند‌محوري و با استفاده از ظرفيت‌هاي جامعه محلي، با امكان تأثير‌گذاري بر شرايط فردي و اجتماعي مجرم، گرايش مجدد وي را در ارتكاب جرائم كاهش خواهد داد و به عبارتي مي‌توان بيان نمود، هر قدر گرايش پليس در نقش ميانجي‌گري به سمت فرآيند‌محوري باشد، امكان تكرار بزه‌كاري مجرم كاهش يافته و برعكس هر قدر گرايش پليس در نقش ميانجي‌گري به سمت نتيجه و كاهش تراكم پرونده‌ها متمركز شود، امكان تكرار بزه‌كاري مجرم افزايش پيدا خواهد نمود.