نقش وجه فعل در وجهيت در نامۀ 53 نهج البلاغه

The role of mood in the modality of the 53th letter of nahj al balaghe

زبان مؤثرترين وسيله‌اي است كه جهان انديشه را با جهان بيرون مرتبط مي‌كند. اين انديشه و ايدئولوژي خود را بر روابط نحوي كلمات تحميل مي‌كند و نوع خاصي از دستورزبان را برمي‌گزيند. از جمله مواردي كه در روابط نحوي براي بررسي ديدگاه نويسنده اهميت دارد، «وجهيت» است. «وجه فعل» مهمترين عنصر وجهي است كه به قطعي بودن، غير قطعي بودن، امري بودن و شك و ترديد در رخداد فعل اشاره مي‌كند. اين پژوهش قصد دارد با بررسي وجه فعل و رابطۀ آن با وجهيت در نامۀ پنجاه و سوم نهج البلاغه ديدگاه امام علي (ع) را نسبت به سخنان ايشان مورد كاوش قرار دهد . بنابراين نامه مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته شده و اين نتيجه حاصل مي‌شود كه بسامد بالاي وجه اخباري، بر وجهيت معرفتي و قاطعيت، و پس از آن وجود وجه امري و تأكيدي بر وجهيت تكليفي اشاره دارد.

Language is the most important tool which connect our internal world to external world. This ideology and way of thinking impose themselves on syntactical relationship of words and choose a special kind of grammar.Modality, measures the text adherence to ideas and ideologies. Mentality, commitment and the author's views operated hidden on all elements of making mood. “The mood of verb” is the most important modality element which point to the definite, indecisive, and doubt of verb. The aim of this survey is to survey Imam Ali view and his idea by comparing the mood of verb and its relationship with modality in the 53th letter of nahj al balaghe. these issues were analyzed and the conclusion is that the high frequency of indicative mood emphasize on the epistemic modality and certainty, and then on existence of jussive mood, energetic mood on deontic modality