نقد مباني كلان در برنامه ريزي درسي رشته علوم قرآن و حديث

برنامه ريزي درسي، هم بر امور كلان و كلي و هم، بر جزئيات استوار است كه نوع نگاه به هر يك، تأثير مهمي در تدوين برنامه درسي وكيفيت آن خواهد گذاشت. از مهمترين امور كلان در اين خصوص، نيازسنجي، تعيين و تحديد اهداف و مأموريت و نيز مسئله ارزشيابي است. ضعف و قوت يك برنامه درسي به ضعف و قوت اين امور برمي گردد. لذا براي بهينه سازي هر فعاليت آموزشي لازم است هر يك از اركان آن، مورد ارزيابي و آسيب شناسي قرار گيرد تا با شناخت كاستي ها در صدد رفع آ نها برآمد. از بررسي اجمالي برنامه درسي رشته علوم قرآن و حديث چنين برمي آيد كه امعان نظري جدي در ابتناي بر اصول برنامه ريزي درسي وجود نداشته است. اين، مي تواند به عنوان يكي از ضعف هاي رشته و عاملي در عدم ايجاد توانمندي هاي لازم در دانشجويان تلقي شود. برنامه ريزي بدون برنامه و عدم انطباق با استانداردهاي آموزشي، نه تنها رفع مشكل نمي كند بلكه خود مشكلي مي شود در كنار ديگر مشكلات