بررسي نقش واسطه اي تاب آوري در رابطه ي بين ويژگي هاي شخصيت با نگرش به بزهكاري

مقدمه دوره‌ي نوجواني يكي از حساس‌ترين و بحراني‌ترين دوره‌هاي رشد هر انسان بوده كه به علت بي‌ثباتي در وضعيت رواني ممكن است تصميم‌گيري‌هاي فرد به رفتارهاي خطرناك منتهي شود. هدف پژوهش حاضر تبيين نقش واسطه‌گري تاب‌آوري براي ويژگي‌هاي شخصيت و نگرش به بزهكاري بود. روش‌ كار: نمونه‌ي اين پژوهش توصيفي شامل 400 دانش‌آموز دختر مقطع دبيرستاني شاغل به تحصيل در نيمه‌ي دوم سال تحصيلي 92-1391 در شهر كرمان بودند كه به روش نمونه‌ گيري خوشه‌ اي انتخاب و پرسش‌نامه‌ هاي نگرش به بزهكاري، تاب‌آوري و فرم كوتاه شده‌ ي ويژگي‌هاي شخصيت نئو را تكميل نمودند. تحليل از روش تحليل مسير با استفاده از نرم‌ افزار Mplus 5 انجام شد. يافته‌ ها: اين تحليل نشان داد كه ويژگي‌هاي شخصيتي مسئوليت ‌پذيري ( 0/001>P) و روان‌ رنجوري ( 0/001>P) به صورت مستقيم و غير مستقيم از طريق تاب‌ آوري و هم‌چنين برون‌گرايي به طور غير مستقيم (0/01>P) نگرش منفي به بزهكاري را پيش‌بيني نمودند. هم‌چنين مسئوليت‌پذيري ( 0/001>P) به صورت مستقيم داراي تاثير منفي و معني‌داري بر نگرش مثبت به بزهكاري بود. نتيجه‌ گيري: با توجه به نتايج، نوجوانان بيشتر در معرض خطرات اجتماعي و روان‌شناختي هستند و به نظر مي‌رسد با افزايش مسئوليت‌پذيري و تاب‌آوري در ايشان مي‌توان از بزهكاري پيش‌گيري نمود.