سگِ كيخسرو (نكته اي اساطيري در يكي از گزارشهاي شفاهي- مردميِ داستانِ غيبتِ كيخسرو) سجاد آيدنلو

كيخسرو، پادشاه نامدار و دادگرِ كياني، در شاهنامه پس از پيروزيِ نهايي بر افراسياب از فرمانروايي دست مي كشد و به كوهي مي رود و غايب مي شود. اين سرانجامِ شگفت در سنتِ شفاهي- مردميِ ايران مورد توجه قرار گرفته و روايت هاي متعددي در اين باره پرداخته و نقل شده است. در يكي از اين گزارشها كيخسرو همراه «سگي» به غار مي رود و ناپيدا مي شود و مردم معتقدند كه او با آن «سگ» در غار، زنده و جاويدان است. بررسيِ بعضي نمونه هاي مشابه يا تقريباً همانندِ اين داستان نشان مي دهد كه در آنها نيز در كنار كساني كه زنده به آسمان عروج مي-كنند يا در مَغاك زمين (غار، جهان زيرين و...) جاويدانند و يا به جهانِ ديگر مي روند و باز مي آيند «سگ» به نوعي نقش و حضور دارد و چون اين جانور در روايات و معتقداتِ باستانيِ بسياري از مللِ جهان به شيوه هاي مختلف با آن دنيا مرتبط است و راهنما و نگهبانِ ارواح انگاشته مي شود احتمالاً ملازمتِ آن با كيخسرو در روايتِ شفاهي- عاميانه ايراني نيز برخاسته از همين باورِ مردمي است و در واقع «سگ كيخسرو» راهنما و محافظ او در غار و جهانِ ديگر دانسته مي شده است.