مردم ‌سالاري ديني، بديلي امنيت آفرين در برابر سكولاريسم

مردم‌سالاري ديني به‌عنوان يك مفهوم امنيت ساز و ايمني‌بخش در فضاي سياسي و فرهنگي جامعه ما مطرح شده و به‌ مثابه يك فلسفه‌ سياسي و الگوي حكومتي خاص و مستقل در مقابل فلسفه‌هاي سياسي و الگوهاي حكومتي بديل، به‌ ويژه سكولاريسم و بنيادگرايي خود را عرضه كرده است. مدعاي اصلي مردم‌سالاري ديني در ايران اين است كه بدون نگاه صرف مادي به اصول عرفي، انسان‌محورانه، فردگرايانه و سودانگارانه (رويكردي صرفاً سكولاريستي)؛ مي‌توان حكومتي مردمي، اما مبتني بر ارزش‌هاي ديني و در چارچوب احكام الهي كه تامين و تضمين كننده امنيت كشور باشد؛ نيز برپا كرد. در واقع سوال اصلي در تدوين مقاله اين است كه آيا الگوي مردم سالاري ديني در ايران، قابليت تامين و حفظ امنيت در كشور را داشته است؟بر اساس مطالعات اسنادي و تاريخي صورت گرفته و بررسي نظرات و تحليل صاحب نظران و در نهايت استدلال منطقي محقق كه بر اساس مولفه‌هاي احصاء شده مردم‌سالاري ديني و مقايسه آن با سكولاريسم به دست آمد؛ مشخص گرديد؛ شكل گيري و حفظ مردم‌سالاري ديني در ايران به‌عنوان بديلي امنيت آفرين در برابر سكولاريسم مطرح هست و اين شكل حكومت مي تواند از متراكم شدن و فعال شدن شكاف هاي فرهنگي، ديني و سياسي جلوگيري به عمل‌آورده و به حفظ ثبات و تامين امنيت در جامعه بيانجامد.