چين از ثروت به توسعه طلبي دريايي

به طور كلي چين در طول تاريخ پيوسته يك امپراتوري قدرتمند محسوب مي‌شده است. در پي انقلاب صنعتي دولت‌هاي مدرن غربي قابليت‌هاي نظامي نويني كسب كردند كه آنها را به پيش‌روي در درياها قادر مي‌نمود. در ميانه قرن نوزدهم كرانه‌هاي دريايي چين كه براي قرن‌ها به سبب وسعت اقيانوس‌ها سبب امنيت خاطر امپراتوري چين از جانب مرزهاي جنوبي و جنوب شرقي مي‌شد به حوزه‌اي براي افزايش آسيب پذيري هاي چين در برابر قدرت‌هاي استعماري غرب تبديل شد. تا قرن نوزدهم در پي انقلاب صنعتي كسب قدرت دريايي به مشخصه‌اي براي قدرت‌هاي بزرگ تبديل شده بود. نيروي دريايي انگلستان و ديگر قدرت‌هاي استعمارگر غربي نقشي كليدي در شكست دادن چين در ميانه قرن نوزدهم ايفا كرد. به طور كلي در عصر مدرن يك الگوي تاريخي در اين زمينه شكل گرفته است كه قدرت‌هاي بزرگ غالبا قدرت‌هايي دريايي نيز هستند. اين مقاله به تحول در نيروي دريايي چين پرداخته است و اين گونه نتيجه گيري مي‌كند كه ثروت و گسترش منافع چين در طول بيش از سه دهه گذشته منابع و نيز ضرورت‌هاي امنيتي پكن را برايتبديل شدن به يك قدرت دريايي بسط داده است.