شهادت دروغ

مفهوم شهادت دروغ يا شهادت زور در منابع فقهي با آنچه در قوانين و حقوق موضوعه به چشم مي‌خورد، تفاوت چنداني ندارد؛ اما در تعيين مجازات اين جرم و ادله و مباني آن، آنچه از كلام فقها (اماميه و اهل سنّت) و استنادات هر يك به روايات يا سيره رهبران ديني خود، مي‌توان استنتاج نمود، ضروري بودن تشهير شاهد زور به واسطه زيان و ضرري است كه ممكن است در آينده به جامعه و افراد آن وارد گردد؛ كه در قانون مجازات اسلامي بدان توجهي نشده است؛ بنابراين لازم است در تأييد و تثبيت تشهير، به عنوان مجازات مفيد و متناسب با جرم شهادت دروغ، بررسي شود كه نظرات و ديدگاه فقها و مستندات و ادله هر يك از آ ن ها در تشهير شاهد زور چيست؟ همچنين رواياتي كه در اين خصوص وارد گرديده و نيز ساير ادله‌اي كه در جواز اين مجازات بدان استناد شده است، كدامند؟ در اين مقاله، سعي شده است ضمن بيان مفهوم تشهير، سؤالات مطروحۀ فوق بررسي و پاسخ داده شود. شهادت كذب جزء جرايمي است كه به عدالت قضايي لطمه مي زند. منظور از رفتار خلاف عدالت قضايي رفتارهايي هستند كه به حقوق افراد در دسترسي برابر به دستگاه قضايي يا حق جامعه در تعقيب و مجازات بزهكاران خلل وارد مي‌آورد. گواهي دروغ در زمره گناهان كبيره، و موجب زوال و ضعف عدالت است و با ديگر كبائر مثل سرقت، رباخوري، در يك رديف قرار دارد. كسي كه در هنگام واقعه ناظر بوده و بعد هنگام اداء و بيان مطلب در محضر دادگاه واقعيت را عالماً عامداً عوض كند و به اين ترتيب باعث صدور حكم به ناحق گردد، اين عمل شاهد كاذب به لحاظ قباحت آن در نظر جامعه و در محكمه وجدان و اخلاق محكوم است.