هيستوزيس سلول لانگرهانس در برابر استئوميليت در منديبل بيمار 30 ساله – گزارش يك مورد

Langerhans Cell Histiocytosis vs Osteomyelitis of the Mandible in a 30-year-old Male: A Case Report

ائوزينوفيليك گرانولوما (Eosinophilic Granuloma)، نوع موضعي و خوش خيم ترين نوع هيستوزيس سلول هاي لانگرهانس است كه مي تواند به تنهايي يا به شكل چندگانه اي رخ دهد. شيوع اين بيماري در مطالعه اي در سال 2015 به ميزان 1 نفر در هر 9100000 گزارش شده است. ائوزينوفيليك گرانولوما مي تواند هر نوع استخواني را درگير نمايد، اما وقتي درگيري استخوان فك رخ دهد، فكي كه متاثر مي شود، معمولاً منديبل مي باشد. درمان متداول هيستوزيس سلول هاي لانگرهانس جراحي، راديوتراپي، كموتراپي و تزريق استروئيد (به تنهايي يا در تركيب با داروهاي ديگر) است. بهبود و عقب نشيني خود به خودي بيماري نيز گزارش شده است. در اين مطالعه، بيمار مردي 30 ساله است كه LCH وي در منديبل گزارش مي شود. بيمار تمامي دندان هاي منديبل را به علت تشخيص ابتدايي نادرست بيماري به عنوان پريودنتيت يا استئوميليت از دست داده بود.

Histiocytosis is a term applied to a group of rare disorders of the reticuloendothelial system. Eosinophilic granuloma is the most benign and localized of the three Langerhans cell histiocytosis (LCH) entities that could be solitary or multiple. In 2015, the incidence of the disease was reported to be 1 in 9100000. Eosinophilic granuloma can affect almost any bone, but commonly involves the mandible when the jaws are affected. Conventional treatment of LCH includes surgery, radiotherapy, chemotherapy and steroid injections (alone or in combination). Spontaneous regression of localized disease has also been reported. We report a 30-year-old man with the LCH solitary eosinophilic granuloma in the mandible. The patient had lost all the mandibular teeth because of a misdiagnosis with periodontitis and osteomyelitis.