رويكرد سياسي-حقوقي؛ صلح پست‌مدرن بر مبناي سازنده‌گرايي

بحث دگرگوني در روابط بين‌الملل، تحول در انگارگان مختلف از جمله صلح را گريز‌ناپذير ساخته است. فرآيند جهاني شدن در اين زمنيه تأثير شگرفي داشته است. لذا كندوكاو در مفهوم صلح از منظر دنياي جديد- پست‌مدرن- در ابعاد سياسي و حقوقي مطلوب و جالب به نظر مي‌رسد. اهميت صلح در دنياي پست‌مدرن احياي بازيگران قديم با دستور كار جديد در سياست و بازآفريني زباني و كلامي افراد و گروه‌هاي رانده شده به حاشيه و تلاش براي پذيرش گروه‌هاي جديد و شناخت شبكه درهم بافته تعامل‌ها و تقابل‌ها است. به رغم برخي پيچيدگي‌ها، تجزيه و تحليل پست‌مدرنيزم با استفاده از سازه‌هاي زباني مناسب به نظر مي‌رسد. در يك ديدگاه شكاكانه پست‌مدرنيزم تفكر كم‌تحرك و ايستايي محسوب شود چه به منزله انكار اصول مطلق، دست شستن از جستجوي بشري براي حقيقت (ضديت با انگارگان حقيقت محور)رد اومانيسم، معرفت تاريخي، دانش مدرن، سازمان عقلي و انكار بنيادها و شالوده‌هاست. اما اتخاذ چنين ديدگاهي به منزله‌ي واگذاري (امور)، عزلت‌طلبي و رها كردن مسئوليت و تلقي گسست راديكال از مدرنيته است.