جايگاه ايران در عراق از ديدگاه آمريكا

اشغال عراق توسط ايالات متحده در مارس 2003، اوج بحران بين‌المللي بود كه از اوت 1991 با اشغال كويت توسط عراق شروع شده بود و به عنوان عمده‌ترين بحران منطقه‌اي و تأثيرگذار به لحاظ وسعت و عمق، بازيگران بين‌المللي و منطقه‌اي را درگير ساخت. بحران مزبور همه بازيگران بين‌المللي را به چالش كشيد و فصل نويني در كنش و واكنش‌هاي سياست خارجي كشورمان گشود. ميزان تأثيرپذيري و تأثيرگذاري بازيگران مختلف منطقه‌اي و بين‌المللي در اين بحران به تناسب شدت و ضعف تعامل با قدرت هژمون، به‌عنوان اصلي‌ترين منازعه و دوري و نزديكي جغرافيايي به حوزه بحران محسوب مي‌شوند، ايران به عنوان عمده‌ترين كشور همجوار با بحران با وضعيتي ويژه از نظر تركيب عناصر استراتژيك، ايدئولوژيك، رواني و مذهبي، سياسي، اقتصادي و فرهنگي مطرح است. بررسي تأثير اين بحران بر ايران و جايگاه ايران در حوادث رخ داده پس از آن در منطقه و به خصوص در داخل عراق از اهميت خاص مفهومي و عملي برخوردار بوده و متضمن طرح پرسش‌هاي كليدي مي‌باشد.