بررسي تاريخ تحولات دولت پهلوي اول با طبقات اجتماعي مسئولين محلي

A study of Pahlavi I treatment with local rulers

حكومت پهلوي اول در جهت تقويت قدرت خود و تشكيل دولت مدرن، مجبور به رويارويي با سروران اجتماعي جامعه شبكه‌اي ايران بود. از همين رو به مقابله همزمان با نهاد قدرتمند اجتماعي مسئولين محلي پرداخت. از آنجا كه رابطه ميان مردم و حكمرانان محلي بر مبناي زور بود، به سادگي اين نهاد از ميان برداشته شد اما در مواجه با روحانيون، دولت به سادگي نتوانست قدرت اجتماعي آنان را محدود سازد بلكه بر عكس با از هم گسسته‌شدن پيوند ديرين ميان سلطنت و ديانت در دوره پهلوي اول، روحانيت بيش از پيش مورد پذيرش و اقبال اجتماعي قرار گرفت. در اصل از آنجا كه روحانيون در ميان طبقات شهري نفوذ بيشتري داشتند، سياست‌هاي ضد ايلي و دهقاني دولت سبب افزايش تغيير در فرماسيون اجتماعي و مهاجرت مردم به شهرها شد. اين امر در تحليل نهايي سبب ازدياد جمعيت تحت نفوذ روحانيت و نقش‌آفريني بيش از پيش آنان در تحولات جامعه ايراني گرديد.

To strengthen its power and to establish a modern government, the Pahlavi government had to encounter local rulers. Since local rulers used forced against people, omitting them was an easy task for the Pahlavi I. However, dealing with clergymen was difficult. Separating religion and government added more immigration to cities. This increased religion leader's influence in cities.