ملاحظات دفاعي امنيتي در آمايش سرزميني استان اردبيل

پيوندهاي ساكنان مناطق مرزي با آن سوي مرز و آسي بپذيري هاي مختلف در فضاي پيراموني كشور به اين مناطق جايگاه و اهميتي خاص بخشيده و مطالعه آنها را از جنبه دفاعي امنيتي ضروري و اجتناب ناپذير كرده است. اهداف اين پژوهش بررسي و تحليل ملاحظات دفاعي و امنيتي در آمايش سرزميني استان اردبيل است تا به اين سؤال پاسخ دهد كه چه ملاحظاتي را بايد در آمايش استان اردبيل از جنبه دفاعي و امنيتي در نظر گرفت؟ روش تحقيق در اين پژوهش توصيفي تحليلي است و براي گردآوري داده ها از منابع كتابخانه اي، مشاهدات ميداني و سيستم اطلاعات جغرافيايي بهره گرفته شده است. نتايج حاصل از اين پژوهش نشان م يدهد محروميت و حاشيه اي بودن استان، وجود موانع سر راه ارتباطات و پيوند مناطق مرزي با مناطق مرزي كشور همجوار، استفاده كامل و مطلوب نكردن از ظرفيت ها و بسترهاي ارتباطي موجود، گرايش ها و اولويت هاي استراتژيك دولت جمهوري آذربايجان به غرب و قرار دادن بستر جغرافيايي خود در اختيار دشمنان ايران، پايين بودن تراكم جمعيتي شهرستان هاي مرزي، پايين بودن ميزان رشد جمعيت استان، نداشتن عمق سرزميني مناسب و در نتيجه استقرار نامناسب اماكن نظامي و غيرنظامي از اصلي ترين و مهم ترين مسائل در آمايش دفاعي و امنيتي اين استان به شمار م يروند.