بررسي ارتباط ميان بهره هوشي با خودنظارتي در دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي بيرجند

Investigating the relationship between intelligence quotient and self-regulation in students at Birjand University of Medical Sciences

اهداف: با عنايت به اهميت بهره هوشي و خودنظارتي در رفتار هاي انسان ها و تاثيراتي كه بر زندگي افراد دارند. بر اين اساس اين مطالعه به بررسي ارتباط ميان بهره هوشي با خودنظارتي در دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي بيرجند پرداخت. روش ها: مطالعه حاضر مقطعي از نوع توصيفي تحليلي بود. جامعه آماري تمام دانشجويان مشغول به تحصيل(2300 نفر) در دانشگاه علوم پزشكي بيرجند بودند. نمونه بر اساس فرمول كوكران 171 نفر برآورد و به روش نمونه گيري تصادفي- طبقه اي انتخاب شدند. جهت ارزيابي بهره هوشي از آزمون استاندارد آر بي كتل مقياس سوم و جهت ارزيابي خودنظارتي از آزمون استاندارد 25 سواليSnyder استفاده گرديد. روايي پرسشنامه خودنظارتي به تائيد افراد صاحبنظر رسيد. پايايي پرسشنامه خود نظارتي بر اساس روش آلفاي كرونباخ 85% بدست آمد. تحليل داده ها از آزمون همبستگي پيرسون، تحليل واريانس و آزمون T مستقل در سطح معناداري 05/0≥P استفاده شد. يافته ها: از مجموع 171 نفر شركت كننده در مطالعه (53/2٪ و 91=n) زن بودند. ميانگين سن شركت كنندگان 2/7±21/3 سال بود. ميانگين نمره ضريب هوشي و نمره خودنظارتي شركت كنندگان به ترتيب برابر با 10/44±106 و 3/20±12/35 بدست آمد. بين نمره بهره هوشي با خود نظارتي ارتباط معناداري را نشان نداد (0/641> P). همچنين دختران به طور معناداري از ضريب هوش بالاتري برخوردار بودند (0/04=P). نمره خود نظارتي مردان به صورت معناداري بالاتر از زنان بود (0/007=P). نتيجه گيري: آموزش راهبرد خودنظارتي و يادگيري آن توسط دانشجويان باعث اعتماد به نفس بيشتر در جلسات كارآموزي، كارورزي و حتي در كلاس هاي نظري خواهد شد. و در نتيجه پيشرفت بهتري در عملكرد تحصيلي خواهند داشت.

Aims: Given the importance of IQ and self-monitoring in human behavior and its effects on the individual's life, this study examines the relationship between IQ and self-regulation in students at Birjand University of Medical Sciences. Methods: This study was a descriptive-analytic, cross-sectional study. The population included all the students studying at Birjand University of Medical Sciences (n=2300). According to Cochran’s Formula, the sample was calculated as 171 persons who were selected by random sampling method. To assess IQ, R B Cattell’s standard test 3rd scale, while Snyder’s 25-item standard test was used to assess self-regulation. The validity of self-regulatory questionnaire was approved by experts. Its reliability was calculated by Cronbach's alpha as 85%. For data analysis, Pearson correlation test, ANOVA and independent T-test were used at a significance level p≤0.05. Results: From among the 171 participants, n=91 (53.2%) were women. The average age of study participants was 21.3±2.7 years. The average IQ score and scores of self-regulation were 106±10.44 and 12.35±3.20 respectively. IQ scores did not show significant correlation with self-regulation test results (P>0.641). Girls were of a significantly higher mean IQ score (P=0.04). Self-regulatory mean score of men was significantly higher than women (P=0.007). Conclusion: Teaching and learning self-regulatory approach can enhance self-confidence of students during externship, internship and theoretical classes, hence improved academic performance.