نگاه كپنهاگي به امنيتي سازي: مباني و چالشها

چگونگي ظهور و حل مسائل امنيتي، از مباحث كليدي مطالعات امنيتي معاصر است. ازآنجاكه نظرية امنيتي‌سازي مكتب كپنهاگ، از ديدگاه هاي جالب و بحث‌برانگيز مطرح‌شده در اين زمينه است، مقالة حاضر درصدد است با تكيه بر مطالعات اِسنادي، به بيان مباني اين نظريه و مشكلات پيش روي آن بپردازد. اين مكتب ملهم از فلسفة زبان آستين و نظرية اجتماعي، امنيت را هم كنش گفتاري مي‌داند و هم برساخت اجتماعي. منطق امنيت نيز متأثر از فلسفة سياسي اشميت بر ضرورت بقاي دولت، اضطرار و اولويت اقدام تأكيد دارد. مسئلة امنيتي نيز نشان از انتخاب سياسي بوده و داراي مقتضاي اجتماعي است. بااين‌حال، نگاه مكتب كپنهاگ به امنيت، نگاهي منفي و كمال مطلوب در غيرامنيتي‌سازي است؛ هرچند در برخي مواقع امنيتي‌سازي، ضرورت است. مقاله از سه زاويه به نقدهاي وارده بر اين نظريه پرداخته است: يكي از نگاه كساني كه شاكلة اساسي آن را زير سؤال مي‌برند؛ ديگري از زاوية كساني كه خواهان اصلاح جزئي و روشن شدن ابهامات نظريه‌اند؛ از نگاه كساني كه ايدة كلي امنيتي‌سازي را قبول دارند، اما با بيان كاستي‌هاي اساسي آن درصددند اين نظريه را در افقي وراي مكتب كپنهاگ بازسازي كنند.