بررسي رابطه بين مهارتهاي ارتباطي و رضايت زناشويي در زوجين شهر گرگان

هدف اصلي اين پژوهش بررسي رابطه بين مهارتهاي ارتباطي و رضايت زناشويي زوجين شهر گرگان بود. روش پژوهش از نوع همبستگي و نمونه شامل 100 زوج (200نفر) بود. ابزارگردآوري اطلاعات، پرسشنامه فرم كوتاه طرحواره‌هاي ناسازگار اوليه يانگ و پرسشنامه مهارت هاي ارتباطي كويين دام و همچنين پرسشنامه رضايت زناشويي انريچ (1989)، (فرم كوتاه) بود. نتايج اين پژوهش نشان داد كه به جز طرحواره «عملكرد مختل» و «محدوديت مختل»، طرحواره هاي ديگر رابطه ي قابل ملاحظه اي با رضايت زناشويي نداشتند. اما مهارت هاي ارتباطي رابطه مثبت معني داري با رضايت زناشويي داشته است.