بررسي ميزان تأثير عوامل فرسودگي شغلي بر عملكرد و ويژگي هاي نوع كار فرماندهان كوپ

حياتي ترين مسأله در هر سازماني عملكرد آن مي باشد و شناخت و پيشگيري از فرسودگي شغلي در ارتقاي بهداشت رواني افراد و افزايش سطح كيفيت خدمات ارائه شده و عملكرد شغلي، نقش بسزايي خواهد داشت. به همين دليل، اين پژوهش با هدف شناسايي عوامل موثر خصوصيات نوع كار در فرسودگي شغلي فرماندهان كوپ و تاثيرآن بر عملكرد آنان، انجام شده است. پژوهش حاضر بر مبناي رويكرد روش‌هاي آميخته (تركيبي) انجام شده است. لذا، داده ها از طريق تركيب دو روش مصاحبه و پرسشنامه جمع آوري شد. جامعه مورد بررسي در اين پژوهش در مرحلة كيفي از بين اساتيد دانشگاهي متخصص و خبرگان ستادي و اجرايي ناجا انتخاب شدند. جامعه آماري در بخش كمّي فرماندهان كوپ در 15 استان در سال 1395 بود. براي آزمون فرضيات از تحليل معادلات ساختاري و رگرسيون چندمتغيره استفاده شده است. نتايج حاصل نشان داد كه، در سطح اطمينان 95 درصد فرسودگي شغلي بر عملكرد فرماندهان تاثير گذار بوده و برابر 0.69- مي باشد، كه درجهت معكوس است. يعني اينكه درصورت افزايش يك واحد فرسودگي شغلي، عملكرد فرماندهان به ميزان 0.69 درصد كاهش مي يابد. و حجم كاري از عوامل خصوصيات نوع كار موثر بر فرسودگي شغلي بر عملكرد فرماندهان كوپ به ميزان 0.015 و در جهت معكوس تاثير دارد.