بررسي راهكارهاي پيشگيري از جرم ارتشا در كاهش گرايش كاركنان(مطالعه موردي: كاركنان ناجا)

اين پژوهش از نظر هدف كاربردي است كه با روش توصيفي ـ پيمايشي، به دنبال شناسايي و اولويت بندي مهمترين راهكارهاي مؤثر پيشگيري از گرايش كاركنان ناجا به ارتكاب جرم ارتشا انجام شده است. ابتدا از طريق بررسي نظري و مطالعات كيفي، 11 راهكار پيشگيري كيفري، 29 راهكار پيشگيري اجتماعي و 37 راهكار پيشگيري وضعي شناسايي شد و بر اين اساس پرسشنامه اي از طيف ليكرت تهيه و بعد از تأييد روايي بين ده نفر از 86 نفر جامعه آماري از كاركنان ناجا در استان قم، توزيع، و پس از بررسي آماري پايايي آن نيز مطلوب ارزيابي گرديد؛ سپس پرسشنامه ميان كل جامعه آماري توزيع و جمع آوري شد. براي پاسخ علمي به سؤالات تحقيق، داده ها از طريق نرم افزار Spss مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت و از آزمون هاي تي تست تك نمونه اي، كاي اسكوير و واريانس فريدمن، استفاده شد. نتايج آزمودني ها بيانگر اين است كه تمام راهكارهاي پيشگيري اجتماعي، كيفري و وضعي بر گرايش كاركنان ناجا به ارتكاب جرم ارتشا مؤثر و به همين ترتيب داراي اهميت و اولويت اثرگذاري اول تا سوم است.