مقايسه سبك زندگي اسلامي در كارمندان داراي منبع كنترل دروني و بيروني

هدف پژوهش حاضر مقايسه سبك زندگي اسلامي در كارمندان داراي منبع كنترل دروني و بيروني بوده است. به اين منظور تعداد 34 نفر از كارمندان اداره آموزش و پرورش شهرستان داراب با روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب و بر اساس نمره‌هاي مقياس منبع كنترل راتر به دو گروه داراي منبع كنترل دروني و بيروني تقسيم شدند و براي سنجش مقياس سبك زندگي اسلامي كارمندان از پرسشنامه سبك زندگي اسلامي ساخته كاوياني استفاده شد. روش تحقيق، علي – مقايسه‌اي بود كه جهت يافتن پاسخ پرسش پژوهش از تحليل واريانس آنووا استفاده شد. نتايج نشان داد كه بين ميانگين دو گروه داراي منبع كنترل دروني و بيروني ازنظر متغير سبك زندگي اسلامي تفاوت معني‌داري وجود دارد؛ و اين تفاوت به سود كارمندان داراي منبع كنترل دروني است. طبق اين يافته سبك زندگي اسلامي كارمندان داراي منبع كنترل دروني قوي‌تر از كارمندان داراي منبع كنترل بيروني است.