تاثيرباورهاي مذهبي و اميدواري بر رضايت زناشويي در زوج هاي نابارور

هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه ي بين نگرش هاي مذهبي و اميدواري با رضايت زناشويي زوج هاي نابارور بود. روش پژوهش حاضر توصيفي پيمايشي و جامعه ي آماري زوج هاي نابارور شهر تهران تشكيل دادند. به منظور انتخاب نمونه ي آماري با مراجعه به مركز آموزشي شهيد اكبر آبادي ، از ميان زوج هايي كه براي درمان به اين مركز مراجعه كردند به شيوه ي نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند. بر اساس نتايج به دست آمده ضريب همبستگي بين نگرش هاي مذهبي و رضايت زناشويي برابر 0.67 بود و با توجه به سطح خطاي (Sig< 0.05) مي توان با اطمينان 95% عنوان كرد كه بين نگرش هاي مذهبي و رضايت زناشويي در زوج هاي نابارور رابطه مثبت و معنادار برقرار است همچنين ضريب همبستگي بين دو متغير رضايت زناشويي و اميدواري برابر 0.54 بود و با توجه به سطح خطاي بدست ( Sig< 0.05) مي توان با اطمينان 95% بيان نمود كه بين اميدواري و رضايت زناشويي در زوج هاي نابارور رابطه مثبت و معنادار برقرار است.