بررسي رابطه بين فرسودگي تحصيلي و انگيزه پيشرفت در يادگيري دانش آموزان (مطالعه موردي: دبيرستان دخترانه زينبيه ناحيه 2 مشهد)

مقدمه و هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسي رابطه بين فرسودكي تحصيلي و انگيزه پيشرفت در يادگيري دانش آموزان انجام گرفته است. روش شناسي: تحقيق به لحاظ هدف از نوع كاربردي و از حيث روش توصيفي و همبستگي است؛ كه اطلاعات آن به شيوه ميداني پرسشنامه اي جمع آوري گرديده است. جامعه آماري اين پژوهش شامل دانش آموزان دبيرستان دخترانه زينبيه ناحيه 2 مشهد بوده است. با با توجه به ويژگيهاي جمعيت تحت بررسي در اين تحقيق با استفاده از شيوه نمونه گيري سرشماري و استفاده جدول مورگان تعداد 80 نفر به عنوان نمونه آماري انتخاب شد. در اين تحقيق محقق براي اندازه گيري متغيرهاي تحت بررسي، از پرسشنامه فرسودگي تحصيلي، برسو (1997) و انگيزه پيشرفت در يادگيري، رضابخش (1373) استفاده گرديد. پايايي پرسشنامه با استفاده از ضريب آلفاي كرونباخ براي پرسشنامه فرسودگي تحصيلي 0/81 و انگيزه پيشرفت در يادگيري 0/84بدست آمد. با استفاده از آزمون كولوموگروف و اسميرنف توزيع متغيرها بررسي كه همه آنها نرمال بودند. يافته ها: همچنين مشخص شد كه بين فرسودگي تحصيلي و ناكارآمدي تحصيلي با انگيزه پيشرفت در يادگيري رابطه معكوس و معني دار وجود ندارد؛ اما بين خستگي تحصيلي و بي علاقگي تحصيلي با انگيزه پيشرفت در يادگيري رابطه معكوس و معني دار وجود دارد. همچنين نتايج رگرسيون گام به گام مشخص كرد كه از بين 3 متغير، خستگي تحصيلي خدود 50 درصد و بي علاقگي تحصيلي حدود 30 درصد و ياير عوامل 20 درصد بر بيشت انگيزه پيشرفت در يادگيري موثر هستند. بحث و نتيجه گيري: بر اساس نتايج تحقيق مشخص شد كه خستگي تحصيلي و بي علاقگي تحصيلي بيشترين تاثير را بر انگيزه پيشرفت در يادگيري را دارند، از اينرو لازم است كه مسئولين و مشاوران تربيتي وقت بيشتري را بر روي دو فاكتور فوق قرار دهند. همچنين نسبت به آموزش راهبردهاي شناختي، راهبردهاي فراشناختي و شيوه‌هاي آموزش و پرورش خلاقيت اقدام نموده و در جهت بهبود كيفيت آموزشي و بار آوردن دانش‌آموزاني خلاق گام بردارند و پيشرفت دانش‌آموزان خود را از لحاظ كيفي افزايش دهند.