بررسي رابطه عزت نفس، سطح دلبستگي و احساس تنهايي در دانش آموزان ناشنواي مقطع ابتدايي شهر رشت در سال تحصيلي 88-89

Study of the relation of self-esteem, attachment level & loneliness among deaf students of primary school in Rasht in 1388-89 educational year

اين پژوهش به منظور بررسي رابطه عزت نفس، سطح دلبستگي و احساس تنهايي در دانش آموزان ناشنواي مقطع ابتدايي شهر رشت انجام شده است.بين عزت نفس، سطح دلبستگي و احساس تنهايي در دانش آموزان ناشنوا رابطه وجود دارد اين پژوهش از نوع مطالعات همبستگي و جامعه پژوهشي در بر گيرنده كليه دانش آموزان ابتدايي ناشنواي شهر رشت بوده كه در سال تحصيلي 89-88 مشغول به تحصيل بودند.كه نمونه اي به تعداد 10نفر به روش تصادفي انتخاب شدند. ابزار اندازه گيري،پرسشنامه عزت نفس كوپر اسميت ،مقياس تنهايي آشر و پرسشنامه سطح دلبستگي گرينبرگ بود. تجزيه و تحليل داده ها از روش ضريب همبستگي پيرسون, و رگرسيون چند متغيره استفاده شده كه نتايج حاصل از ضريب همبستگي پيرسو ن و تحليل رگرسيون نشان داد كه بين سبك دلبستگي پدر،مادر و دوستان با عزت نفس رابطه معنا داري وجود دارد اما بين احساس تنهايي و عزت نفس و سطح دلبستگي رابطه معنا داري يافت نشد.

This research has been done for studying the relation of self-esteem, attachment level and loneliness among deaf students of primary school in Rasht. There are some connections among self-esteem, attachment level and loneliness. This research was a kind of correlation and sociology study which included all the primary school students of 88-89 educational year, that a sample of 10 subjects was selected randomly. The measuring tools were Cooper Smith’s self-esteem questionnaire, Usher’s loneliness scale and Greenberg’s attachment level questionnaire. For data analyzing Pearson’s correlation coefficient & multi-variables regression were used and the results of correlation coefficient and regression analyze showed that there is a link between father, mother and friends’ attachment style and self-esteem but there is not any connection between loneliness and self-esteem and attachment level.