بررسي نقش خاندان دارستيان شيرازي در تحولات سياسي، اجتماعي و فرهنگي عهد سلجوقي

اندكي پس از ظهور اسلام در ايران ، افرادي از خاندان هاي ديرينه سال و دبير پيشه ايراني ، در پرتو آگاهي بر فنون اداري و تسلط بر دو زبان عربي و فارسي و نيز موقعيت مطلوب اقتصادي به مقامات عاليه درباري و دولتي تا حد مقام وزارت رسيده اند، خاندان دارستيان شيرازي يكي از همين دودمان هاي ديوان سالار است كه سه تن از اعضاي آن خاندان در سده هاي پنجم و ششم هجري به مناصب مهم ديواني دست يافتند .ابوالفتح ابن دارست شيرازي به وزارت خليفه عباسي القائم بامرلله رسيد، ابوطالب ابن دارست وزارت دو پادشاه سلجوقي و اتابكان سلغري را در كارنامه خود دارد و تاج الملك ابوالغنائم در دوران ملكشاه سلجوقي نامزد مقام وزارت گرديد اما با مرگ ملكشاه و جنگ قدرت بين مدعيان سلطنت وي در مقام سابق خود باقي نماند و اندكي بعد كشته شد. اين مقاله در صدد است نخست با توصيفي مستند به شناختي جامع از اين سه چهره ديوانسالار ايراني برسد و با توجه به شرايط روزگار آنان رفتار سياسي اين شخصيت ها را مورد بررسي قرار دهد.