تاثير درمان پذيرش و تعهد بر فرانگراني، نگراني اجتماعي و نگراني سلامتي دانشجويان

پژوهش حاضر در پي بررسي تاثير درمان پذيرش و تعهد بر فرانگراني، نگراني اجتماعي و نگراني سلامتي دانشجويان بود. پژوهش حاضر، نيمه آزمايشي و طرح پژوهش از نوع پيش آزمون-پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري شامل كليه دانشجويان دانشگاه آزاد همدان به تعداد 15000 نفر در سال 1394 بود. نمونه اين تحقيق مشتمل بر 30 دانشجو (20 دختر و 10 پسر) از جامعه مذكور بود. براي انتخاب نمونه از روش نمونه گيري هدفمند استفاده شد. آزمودني ها به طور تصادفي به دو گروه آزمايش و كنترل تقسيم شدند. ابزار سنجش اين پژوهش، مقياس افكار اضطرابي ولزبود. اين ابزار سه مقياس اضطراب اجتماعي، اضطراب فراگير (فرانگراني) و اضطراب سلامتي را مي سنجد. درمان مبتني بر پذيرش و تعهد در مداخله 8 جلسه 45 دقيقه اي به صورت انفرادي و هفتگي در مركز پژوهشي منشور مهر اجرا شد. آزمودني ها قبل از درمان، و يك ماه پس از درمان به پرسشنامه پاسخ دادند. به منظور تجزيه وتحليل داده ها از تحليل كوواريانس استفاده شد.نتايج نشان داد، درمان مبتني بر پذيرش و تعهد باعث كاهش فرانگراني و اضطراب اجتماعي مي شود، اما نگراني سلامتي كاهش پيدا نكرد. پيشنهاد مي گردد، پژوهشگران مداخله درمان مبتني بر پذيرش و تعهد و پروتكل مورد استفاده در اين پژوهش را در ساير جوامع و گروه هاي سني استفاده نمايند.