تاثير روش درمان تن آرامي گروهي بر كاهش اختلال اضطراب جدايي دانش آموزان

اضطراب جدايي پريشاني كودك است هنگامي كه او در تجربه جدايي و يا پيش­بيني جدايي از سرپرست خود مي­باشد. تشخيص اختلال اضطراب جدايي در دوران كودكي از نظر خطر سلامت روان در سراسر عمر قابل توجه است. هدف پژوهشگر از انجام پژوهش حاضر، تعيين اثربخشي روش تن­آرامي گروهي بر كاهش علائم اختلال اضطراب جدايي دانش ­آموزان پايه اول ابتدايي بود. به همين منظور از طرح پژوهش شبه آزمايشي پيش آزمون- پس آزمون با گروه گواه استفاده شد. يك ماه بعد از پايان جلسات مداخله، مرحله­ ي پيگيري انجام شد. جامعه تحقيق را دانش ­آموزان دختر پايه اول ابتدايي مبتلا به اختلال اضطراب جدايي شهر سمنان تشكيل دادند. اعضاي نمونه شامل 24 نفر بودند كه با روش نمونه­گيري هدفمند و بر اساس پنجمين ويرايش راهنماي تشخيصي و آماري اختلالات رواني (DSM-5) داراي اختلال اضطراب جدايي تشخيص داده شدند و پس از كسب رضايت والدين براي شركت در جلسات تن­آرامي گروهي به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و گواه گمارش شدند. سپس مداخله ­ي تن ­آرامي گروهي كه براساس تئوري آرميدگي جكوبسون و به شكلي بازي­گونه تدوين شده بود در ده جلسه براي گروه آزمايش اجرا گرديد. به منظور تجزيه و تحليل داده­ ها از آمار توصيفي و براي آزمون فرضيه پژوهش از آزمون تحليل واريانس آميخته دو طرفه استفاده شد. يافته ­ها حاكي از اين بود كه درمان تن ­آرامي گروهي بر كاهش نشانه ­هاي اختلال اضطراب جدايي دانش ­آموزان مقطع ابتدايي در دو گروه آزمايش و گواه اثربخش است. با توجه به يافته­ ها مي­توان نتيجه گرفت كه مداخله ­ي تن ­آرامي گروهي در بهبود نشانه­ هاي اضطراب جدايي دانش ­آموزان موثر است. بنابراين، به منظور مقابله با اختلال اضطراب جدايي كودكان، درمان تن ­آرامي گروهي پيشنهاد مي­شود.