تأثير آموزش مهارتهاي مديريت زمان بر خودكارآمدي دانشجويان روانشناسي دانشگاه شهيد باهنر كرمان

هدف پژوهش حاضر تأثيرآموزش مهارتهاي مديريت زمان بر خودكارآمدي دانشجويان مقطع كارشناسي رشته روانشناسي دانشگاه شهيد باهنر كرمان بوده است. اين پژوهش از نظر هدف كاربردي و از نظر روش، يك تحقيق آزمايشي بوده است . دانشجويان روانشناسي دانشگاه شهيد باهنر، جامعه آماري تحقيق را تشكيل داده اند. به اين منظور 44 نفر از دانشجويان رشته روانشناسي به شكل تصادفي انتخاب و سپس به صورت گمارش تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل جايگزين شدند، ازگروه هاي آزمايش و كنترل پيشآزموني گرفته شد سپس گروه آزمايش در معرض ده جلسه آموزشي مهارتهاي مديريت زمان قرار گرفتند، ولي گروه كنترل هيچگونه آموزشي دريافت نكردند . سپس از اعضا ء گروه هاي آزمايش و كنترل پس آزمون به عمل آمد تا تأثير آموزش مشخص شود آزمودني ها پرسشنامۀ خودكارآمدي عمومي شرر و همكاران( 1982 ) رادردو مرحله پيش آزمون و پس آزمون تكميل كردند. داده ها با استفاده از تحليل كوواريانس مورد تجزيه وتحليل قرار گرفت نتايج پژوهش نشان داد كه آموزش مهارتهاي مديريت زمان بر خودكارآمدي تأثير معناداري دارد. همچنين نتايج نشان داد كه اين آموزش برخودكارآمدي با توجه به جنسيت تأثير معناداري نداشته ولي آموزش با توجه به شبانه يا روزانه بودن برخودكارآمدي تأثير معناداري داشته است.