نمودهاي اجتماعي تساهل در دوره سلجوقيان تبيين كنش حكمرانان سلجوقي با شيعيان اماميه

تاكيد بر نقش ساختار سياسي در مواجه با گروه هاي اجتماعي و مذهبي از آن جهت است كه در دوره سلجوقي نهاد سياسي در عمل نهاد مذهب و مناسبات اجتماعي را تحت تاثير خود قرار مي دهد. تا آنجا كه امكان داشت سلسله مراتب مذهبي در چارچوب حكومت متشكل مي شود و امور مذهبي تحت نظارت وزير قرار مي گيرد. اين پژوهش با رويكرد مسئله محور تلاش دارد به تبيين كنش و بينش حكمرانان سلجوقي نسبت به گروه اجتماعي شيعيان اماميه بپردازد. يافته هاي پژوهش حاكي از آنست كه اماميان در عرصه اجتماعي داراي حقوق و آزادي هاي نسبي در زمينه برگزاري مراسم هاي مذهبي، برگزاري جلسات وعظ، خطابه و مناظره برخوردار بودند. نهادهاي فرهنگي شيعيان همچون مدارس و مساجد در شهرهاي مختلف فعال بود. حضور رجال و علماي شيعه در مناصب اداري شهري همچون قضاوت، نقابت و مناصب اداري كشوري همچون وزارت و حضور در ديوان ها به رسميت شناخته شده بود. دستاوردهاي پژوهش دلايل متعددي در اتخاذ رويكرد متساهلانه سلجوقيان نسبت به اماميان را نشان مي دهد.