تحليل مولفه هاي تبعيد مخالفان سياسي در دوره پهلوي اول ( تبعيدي ، تبعيدگاه و علت تبعيد )

دوره رضاشاه ازنظر ميزان استفاده از كيفر تبعيد براي مجازات مخالفان خود، شاخص بود كه اين دوره را از دوره هاي قبل از خود متمايز مي نمايد. تبعيد ايلات و عشاير در اين دوره، يادآور تبعيد ايلات متمرد در دوره هاي گذشته است و تبعيد مخالفان سياست هاي اصلاحي (نظام وظيفه، اتحاد البسه و كشف حجاب) و نيز ديوانيان منتقد حكومت، تبعيد مخالفان و منتقدان حكومت هاي ديكتاتوري را به ذهن مي آورد. در اين پژوهش با بررسي گروه هاي اجتماعي تبعيديان دورة رضاشاه در پي پاسخگويي به اين پرسش هستيم كه آيا مولفه هاي سه گانة (تبعيد، تبعيدگاه و علت تبعيد) در دورة رضاشاه، الگوي يكساني از وضعيت تبعيديان را كه ناشي از سياست واحد حكومت در اين موضوع باشد نشان مي دهد؟ روش مورداستفاده در اين مقاله، روش تحليل تاريخي با كمك اسناد و مدارك آرشيوي و نيز بهره گرفتن از منابع اصلي است. يافته هاي اين مقاله نشان مي دهد كه الگوي يكساني از وضعيت تبعيديان در دوره رضاشاه ديده نمي شود و تحليل مولفه هاي سه گانة پيش گفته نشان مي دهد كه تبعيد در اين دورة هم ويژگي هاي تبعيد در حكومت هاي استبدادي را دارد و هم شاخص ههاي تبعيد در حكومت هاي ديكتاتوري را.