شيوه فرزندپروري والدين و رفتارهاي ضد اجتماعي دختران نوجوان

اين پژوهش به بررسي تاثير شيوه فرزندپروري والدين بر رفتارهاي ضد اجتماعي دختران نوجوان (14-18) پرداخته است. در اين پژوهش 30 نفر از دختران نوجوان داراي رفتارهاي ضد اجتماعي از مراكز مداخله در بحران بهزيستي و بازداشتگاه هاي زنان مراكز انتظامي با روش تصادفي ساده به عنوان گروه مورد مطالعه انتخاب شدند و همچنين 30 نفر از دانش آموزان دبيرستاني مناطق آموزشي 3، 6 و 15، با روش نمونه گيري چند مرحله اي به عنوان گروه مقايسه انتخاب شدند. سپس «پرسشنامه شيوه هاي فرزندپروري والدين ديانا بامريند» و خصوصيات جمعيت شناختي محقق ساخته بر روي هر دو گروه اجرا شد. براي تجزيه و تحليل داده ها علاوه بر ارايه فراواني، درصد، ميانگين و انحراف معيار،‌ از آزمون مقايسه ميانگين ها براي گروه هاي مستقل، آزمون كاي اسكور، آزمونهاي فاي و كرامر (v) براي ارزيابي قدرت رابطه متغيرها استفاده شد. با استفاده از آزمونهاي آماري، داده هاي بدست آمده از دو گروه دختران عادي و دختران با رفتارهاي ضد اجتماعي مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج حاصله نشان داد كه شيوه فرزندپروري استبدادي والدين، از هم گسيختگي خانوادگي، مصرف مواد يا دخانيات در اعضاي خانواده و شكست تحصيلي بر بروز رفتارهاي ضد اجتماعي دختران نوجوان تاثير دارد، ولي سن والدين و تعداد فرزندان تاثيري بر رفتارهاي ضداجتماعي دختران نوجوان ندارد.