بررسي تاثير مدل طراحي آموزشي رايگلوث بر يادگيري و يادداري درس علوم تجربي سال دوم راهنمايي

پژوهش حاضر به بررسي تأثير مدل طراحي آموزشي رايگلوث بر ميزان يادگيري و يادداري درس علوم تجربي سال دوم راهنمايي پرداخته است. در اين پژوهش از روش تحقيق شبه آزمايشي از نوع طرح دوگروهي با پيش‌آزمون و پس‌آزمون استفاده گرديد. جامعه اين پژوهش تمامي دانش‌آموزان سال دوم راهنمايي پسر شهرستان كليبر در سال تحصيلي 90-89 و نمونه آن 40 نفر از اين جامعه بود كه از طريق نمونه‌گيري خوشه‌اي چندمرحله‌اي انتخاب شدند و در دوگروهي كنترل و آزمايشي قرار گرفتند. براي هر دو گروه، پيش‌آزمون و پس‌آزمون يادگيري، و آزمون يادداري اجرا شد. روش اجراي پژوهش بدين ترتيب بود كه گروه آزمايش، فصل 13 كتاب علوم تجربي دوم راهنمايي را به روش مدل طراحي آموزشي رايگلوث آموزش ديدند و گروه كنترل همان فصل را به روش آموزش متداول و سنتي دريافت نمودند. براي تحليل داده‌ها در بخش آمار توصيفي، شاخص‌هايي نظير ميانگين و انحراف استاندارد نمرات مورداستفاده قرار گرفت. و در بخش آمار استنباطي و براي بررسي فرضيه‌هاي پژوهش از آزمون تحليل كوواريانس بهره گرفته شد. يافته‌ها نشان داد كه بين ميزان يادگيري و ياد داري گروه آزمايش و كنترل در درس علوم تجربي تفاوت معناداري وجود دارد و گروه آزمايش از يادگيري و يادداري بهتري بهره مند است. بنابراين، با استفاده از مدل طراحي آموزشي رايگلوث مي‌توان ميزان يادگيري و يادداري دانش‌آموزان را بهبود بخشيد.