چيستي و چرايي نظام اخلاقي اسلام

آيا در عالم واقع لازم است مجموعه‌ي آموزه‌هاي اخلاقي اسلام دربردارنده‌ي عناصر ضروري براي ايجاد يك نظام اخلاقي باشند؟ آيا ضرورتي اقتضا مي‌كند كه اين عناصر از ساختاري منطقي و منظّم برخوردار باشند؟ آيا مجموعه‌ي آنچه كه در منابع اوّليه و ثانويه‌ي اخلاق اسلامي وجود دارد، اثباتاً از چنين جامعيت و ساختار منظّمي برخوردار هستند؟ در صورتي كه وضعيت فعلي چنين نباشد، آيا مي‌توان به اين امر دست يافت؟ نسبت به همه‌ي پرسش‌هاي مذكور صريحاً، تلويحاً و يا عملاً اما و اگرهايي وجود دارد. نويسنده، با كساني هم عقيده است كه پاسخ همه‌ي اين پّرسش‌ها را مثبت مي‌داند. اين نوشتار كه ماهيت فرا اخلاقي دارد، مقدّمه‌اي است در باب تبيين اين ادعا.