بررسي مساله‌ي حب ذات از ديدگاه وظيفه‌گرايي و فضيلت‌محوري اسلامي

با توجه به اين‌كه حب ذات، ميلي فطري در انسان‌هاست و از طرفي ديدگاه‌هايي متفاوت و حتي متضاد درباره‌ي آن وجود دارد، پژوهش حاضر بر آن است تا اين مسأله را از جنبه‌ي اخلاقي و با روش تطبيقي و تحليلي بررسي كند. بدين منظور دو مكتب مهم اخلاقي، يعني: وظيفه‌گرايي و فضيلت‌محوري اسلامي انتخاب شد. در بررسي روشن شد كه در مكتب وظيفه‌گرايي بين تعريف ارائه شده از حب ذات و مباني اين مكتب تناقض وجود دارد، ولي مكتب اسلام با قرار دادن حدودي براي حب ذات، آن را به وسيله‌اي براي رسيدن به هدف والاي انسان، يعني قرب به خدا، تبديل مي‌كند