درآمدي بر پيامدهاي تربيتي و اخلاقي عشق در انديشه ي سهروردي

شيخ اشراق به مقوله‌ي ‌عشق،‌ نگاهي فيلسوفانه و عارفانه دارد. او عشق را فرزند عقل و ملازم حزن مي‌شمارد و رسيدن به حسن وكمال را جز از طريق عشق ميسر نمي‌داند. به تعبير وي، عشق محبتي مفرط و بيرون از حد است كه در مجموعه‌ي هستي سريان دارد و هر موجودي - اعم از نوري و غير نوري - از آن بهره و نصيبي دارد. عشق رابط وجودي ميان موجودات عالم است. مقدمه‌ي وصول به عشق، معرفت ومحبت و غايت آن فناست. در انديشه‌ي او، عشق آثار و پيامدهاي تربيتي و اخلاقي با اهميتي دارد كه كمال‌جويي، دنياگريزي، مبارزه با زشتي‌ها و هواي نفس، وحدت‌گرايي، ميل به عقلانيت و خردورزي، صبر و استقامت، التزام به اعمال صالح، كسب معرفت و همچنين طاعت و عبادت حضرت حق، در زمره‌ي اين آثار است.