جايگاه دوستي و برادري در سبك زندگي رضوي و تاثير آن در تمدن سازي

The Position of Friendship and Brotherhood in Razavi Lifestyle and Its Effect on Civilizing

توجه و توصيه‌ي اسلام به رعايت اخلاق دوستي و برادري، نقش فراواني در تعالي فرد و جامعه دارد، چراكه اخلاق يكي از عناصرمؤثر و مهّم شخصيّت انسان است. اسلام خواهان ايجاد رابطه صميمي و عزت و روح برادري در جامعه است، تقويت روحيه‌ي برادري آثار شگرفي بر نوع سبك زندگي افراد جامعه ايجاد مي‌كند. در اين پژوهش اين سؤال مطرح است كه معيار و اهميت انتخاب دوستي و برادري از ديدگاه حضرت‌رضا(ع) چيست!؟ و روش‌هاي تثبيت و تحكيم دوستي و نيز آداب معاشرت از منظر امام‌رضا(ع) كدام است!؟ و آيا مي‌توان از مسأله‌ي دوستي و برادري در زمينه‌ي تمدن‌سازي و ايجاد وحدت بهره برد!؟ هدف از اين مقاله اين است كه با آموزه‌هاي اخلاقي امام‌رضا(ع) در باب اخلاق دوستي و برادري آشنا شده و با الگوبرداري از آن در سبك زندگي ايراني - اسلامي به كاربنديم و در نظام‌سازي تمدن اسلامي مورد استفاده قرار دهيم و بتوان مسايل و مشكلات اخلاقي جامعه را برطرف نموده و با الگوگيري از رفتار و منش حضرت‌رضا(ع) جامعه را به سوي سعادت و خوشبختي هدايت نماييم. در اين پژوهش با نگرشي نو به روش‌ها و كاركردهاي اخلاق و رفتار و آداب اجتماعي اسلامي و با مطالعه و بررسي متون و منابع تاريخي و آموزه‌هاي امام‌رضا(ع)، مي‌كوشد به تبيين كاركرد روايات در زمينه‌ي اخلاق دوستي و برادري پرداخته شود و دستمايه‌اي مناسب جهت الگوسازي براي جوامع اسلامي فراهم آورد.